xa0مادر به زمین خورد و زمین خورد حسنتا خانه ، خودش فاطمه را بُرد ، حسنهر لحظه که اسم کوچه آمد ، لرزیددر کودکی اش پیر شد و مُرد حسن

بدترين درد كه درمان نشود ؛xa0بي درديست بي تَوَلاّ ، كربلا رفتنِمان ؛ ولگرديست گر كه يادي از پدرْ مادرِمان وَxa0يادي از ... رهبر و خيلِ شهيدان نشود ؛ نامَرديست

رفته ز كف قرارِ ... جا مانده ي وبلاگاربعينکلمهبالا گرفته كارِ ... جا مانده ي وبلاگاربعينکلمهدوباره شد اشكِ غم ، كنارِ عكسِ حرم ...دَوايِ قلبِ زارِ ... جا مانده ي وبلاگاربعينکلمهمسافرم وليكن ، سُروده شد شعرِ من ...فقط به افتخارِ

من كه ميميرم برايت يا وبلاگحسينکلمه ...والدينم به فدايت يا وبلاگحسينکلمهبچه هايِ نوكرَت ؛ اي ارباب ...بفدايِ بچه هايت يا وبلاگحسينکلمهروزي ام كن كه بيايم اربعين ...به حريم با صفايت يا وبلاگحسينکلمه دارد اين xa0ويزايِ اربعينِ من ... مُهر و امضايِ ( رضايت ) يا وبلاگحسينکلمه آرزويِ سينه زنهايت بُود ......

هر كه از هر فرقه و مذهب و مَسلَك و مَرام ...ميرود پياده از برايِ پابوسِ امامبسته ام بارِ سفر تا بِرَوم به كربلا ...پا به پايِ وبلاگاربعينکلمهي ها ؛ به قصدِxa0يك سلامخاكِ پايِ زائرانَش خارِ چشمِ دشمن استنعره ي (

نَفَسم در شماره افتاده ...رنگ و رویم پریده است ؛ علیسر من را بگیر بر زانوت ...وقت رفتن رسیده است ؛ علیچه كنم ؟ وقتِ رفتن است و دگر ...وقتِ آن است كه روضه خوان باشمکاش میشد زمانِ حمله به در ...زنده باش

بعد از دو ماه اشک و عزا ؛ فَابكِxa0لِلْحَسنخواهی رضایِ فاطمه را ؛ فابكxa0لِلْحَسنباز اين چه شورش است ؛ اي سينه زن بيا ...همراهِ سید الشهدا ؛ فابكxa0لِلْحَسننه گنبدی ، نه صحن و سرایی ، نهxa0زائریای زائرانِ کرب

در شهرِ مشهد هستي و مادر نداريشُكرِ خدا ، در بَرِ خود ، خواهر نداريحالا كه حرفِ دختر و مادرِتان شد ...شُكرِ خدا ، ميروي و دختر نداريخوب است آقا لااقل لحظه ي رفتن ...دلشوره ي گوشواره و معجر نداريلب تشن

xa0 آمدم باز به اُمّيدِ شما ؛ آقاجان جانِ زهرا ، بده در راهِ خدا ؛ آقاجان صاحبِ ايراني و حضرتِ سلطانِ مني عاشقم عاشقِ ( مشهدُالرّضا ) آقاجان به گدايي ، درِ خانه ي تو رويم باز است ... بس که xa0داده اي خودت

xa0 به يادِ مادر و تيزيِ مسمار ...ز سينه ميكِشم آهِ شرربارحسن هستم و شد غروبِ عُمرم ...طلوعِ روضه هايِ ( در و ديوار ) !حسن هستم ولي هرگز برايم ...نگشته ماجرايِ كوچه تكرارحسن هستم و همسرم به قتلَم ...نشد

ای شاه ؛ ولایتت مبارک وبلاگآغازکلمهِ وبلاگوبلاگامامکلمهتکلمهت مبارک ای حاکمِ واقعیّ ِ دنیا ... اِجلالِ حکومتت مبارک ای قاضیِ (عدل ) و مُنجیِ ( داد ) ... کُرسیّ ِ عدالتت مبارک ای حُسنِ خِتامِ شعرِ عصمت ... دیباچه ی عصمتت مبارک ا

پارهxa0 جگرxa0 هستمxa0 وxa0 آهمxa0 پُرْxa0 شراره درxa0 كوچهxa0 جانxa0 دادمxa0 وxa0 ميميرمxa0 دوباره حتّيxa0 ميانِxa0 خانهيxa0 خودxa0 همxa0 غريبم دارمxa0 دليxa0 پُرْxa0 دردxa0 وxa0 چشميxa0 پُرْxa0 ستاره ديدمxa0 كهxa0 زهراxa0 مادرِxa0 منxa0 برxa0 زمينxa0 خورد ديدمxa0 بهxa0 رويِxa0 خاكهاxa0 يكxa0 گوشوا...

ميسوزمxa0 وxa0 كسيxa0 نباشدxa0 ياورِxa0 من شدxa0 پاره پارهxa0xa0جگرِxa0 پُرْxa0 شررِxa0 من پاxa0 برxa0 زمينxa0 ميكِشمxa0 وxa0 چشمانتظارم ... تاxa0 كهxa0 بيايَدxa0 بهxa0 برِxa0 من؛xa0 اكبرِxa0 من تاxa0 برxa0 زمينxa0 خوردمxa0 ميانِxa0 كوچهxa0 ؛xa0گفتم : ايxa0 وايِxa0 منxa0 برxa0 حالxa0 وxa0 روزِxa0 ما...

آقاييxa0مثلِ تو xa0پيدا xa0نميشه ... اين و اشكِ چشمِxa0xa0xa0خادمات ميگه مشتيمشتياييxa0 ؛ من نميگمxa0 ... اين و تك تكِ xa0كبوترات xa0ميگهxa0 مهربونتر از تو پيدا xa0نميشهxa0 اين و هر كسيxa0xa0xa0شدهxa0 گداتxa0 ،xa0ميگه ضامنِxa0 آهوxa0 ؛xa0 پناهِxa0 عالَمي ... اينxa0وهر xa0كي xa0xa0شدهxa0 مبتلاتxa0 مي...

کودکِ ششماهه ام رعنا شده آخرین سربازِ عاشورا شده خنده و گریۀ او غمگین ترین ... شعرِ موسیقیِ نینوا شده آن سه شعبه ای که عبّاس کُش است ... بر گلویِ کودکِ من ، جا شده چقَدر بر سرِ نیزۀ عدو ... خندۀ آخرِ او ، زیبا شده طفلِ شیرخوارۀ من بر سرِ نی ... چقَدر هم قامتِ سقّا شده بعدِ " نبشِ قبر" و غارتِ سرش .....

معنیِ داغِ مُجسَّـم شده ای قد کشیده ایّ و مُبهَـم شده ای قاسمیّ و جسمِ تو ، تقسیم شد ... وَ حسابی نا مُنظَّم شده ای چقَدر جسمِ تو زیر و رو شده چه پریشان و چه دَرهم شده ای بسکه حُفره حُفره گشته پیکرت ... گوییا چشمۀ زمزم شده ای چقَدر بشد شده ای نقشِ زمین چقَدر هستی شبیهِ نقطه چین ! ---- چقَدر جسمِ تو ...

دستَش از عمّه کشید و رفت سویِ دلبرَش بال و پر زد به سویِ عمویِ از جان بهترَش دید افتاده عمویِ تشنه اش به رویِ خاک دید افتاده عمو ، نامردها دور و برَش دید یک نفر رسیده پیرهنَش را ببَرد یک نفر خیره شده به حلقۀ انگشترَش دید شمر آمده تا جُدا کنَد سرِ عمو ... شد مهیّا تا که دستش را نماید سپرَش آمده جایِ ...

آیه آیه شده پا تا سرِتان پاره پاره شده بال و پرِتان چقَدر نیزه و تیر و شمشیر ... حملهxadور شده سویِ پیکرِتان کاش از خیمه نبیند خواهرم ... سایۀ خنجر رویِ حنجرتان کاش در برِ نگاهِ زینبم ... از سرِ نیزه نیُفتد سرِتان کاش هرگز دستِ قاتلانتان ... نرسد به معجرِ مادرِتان شکرِحق که نانجیبی نشده ... خیره بر ...

آمدم با روسیاهی به برَت در گُذر از من به جانِ مادرَت گرچه بشکستم دلِ خواهرِ تو ... رد مکُن مرا ، به جانِ خواهرَت آمدم اینجا که شاید بشوَم ... مانعِ قتلِ علیِّ اصغرَت آمدم اینجا که شاید بشوم ... سپرِ بلایِ جانِ اکبرَت آمدم تا در رکابِ عبّاس ... بشوم پشت و پناهِ لشگرَت آمدم تا نگُذارم ، لگدی ... برسد ...

هستم دگر خیلی شبیهِ مادرِ توxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 گردیده " رو به قبله " ! دیگر دخترِ تو از بس کتک خورده به جایم ، عمّه جانم ...xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 شرمنده ام دیگر ز رویِ خواهرِ تو بال و پَرِ سه سالۀ تو را لگد کرد ...xa0xa0xa0...