دل نوشته های سعید تاجیک

سلام اي نقطه ي پرگارِ هستيسلام اي گرميِ بازارِ هستيسلام اي نمكِ بزمِ رسالتسلام اي نُقلِ مجلسِ نبوّتتو هستي سفره دارِ دينِ اسلامتويي بُنيانگذارِ دينِ اسلامشروعِ عشقي و پايانِ عشقييگانه صاحبِ قرآنِ عشقيتويي سر لوحه ي يكتاپرستيتويي شيرازه ي ديوانِ هستيبه تارِ مويِ تو يوسُف دخيل استبرادرْ خوانده ي تو جبرييل استبه رويِ حلقه ي هستي ؛ نگينيتو اُلگويِ اميرَالمؤمنينيعَبايت جانمازِ عرشيان استمَزارت سجده گاهِ فَرشيان استتو مَعروفي ميانِ آسِمان ها كه هستي پدرِ حضرتِ زهرابه غير از تو كه ألحق بي قريني ...كه دارد مِثلِ حيدر ، جانشيني !؟ميانِ أنبياء ، تو نورِ عينيكه جدّ حَسَنِين و زينَبِينيتو ضربُ المَثَلِ پيغمبراني ...كه جدّ مهديِ صاحبْ زمانيچنان كه مكتبِ تو تا ندارد ...رييسِ مذهبِ تو تا نداردفَلك زيرِ پَ...

يا امام حسن(ع):سلمانِ حسينيم و مسلمانِ حسن جانبى تابِ حسينيم و پريشانِ حسن جاندر دامِ حسينيم و گرفتارِ أبالفضلحيرانِ حسينيم و غزلخوانِ حسن جانهستيم سرِ سفره ى اربابِ دو عالَم ...ما ريزه خورِ سفره ى احسانِ حسن جاندر كُنگره ى عشقِ حسينى شده تصويبهر سينه زنى هست به قربانِ حسن جانمانندِ حريمِ حرمِ ضامنِ آهو ...بايد كه بسازيم شبستانِ حسن جانيك عمر به يادِ روضه ى كوچه و سيلى ...هستيم دل آشفته و گريانِ حسن جان + نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم شهریور ۱۴۰۲ساعت 19:51&nbsp توسط سعید تاجیک  |  بخوانید...

راهي شده با جگري آتش گرفتهساقي به سويِ كوثري آتش گرفتهدختر كنارِ بسترِ بابايِ مظلوم ...افتاده يادِ مادري آتش گرفتهزينب به رويِ او كشيده چادري كه ...خاكي شده پُشتِ دري آتش گرفتهمولا به عبّاس و حسين و حسنَش گفت ...از حنجر و بال و پري آتش گرفتهگفته برايِ حسن و حسين و عبّاس ...از ماجرايِ خواهري آتش گرفتهگفته ز گوشواره و خلخال و النگوگفته ز صيدِ مَعجري آتش گرفتهگفته ز مُشت و لگد و سيلي و شلاّقگفته ز مويِ دختري آتش گرفته + نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۴۰۲ساعت 16:59&nbsp توسط سعید تاجیک  |  بخوانید...

اي كه از زخمِ سرِ تو خونِ غم مي ريزداز تماشايِ تو هر بار ، دلَم مي ريزدچه به روزِ سرِ تو آمده اي تاجِ سرَم ...كه طبيب از ديدنِ سرَت به هم مي ريزد !؟شك ندارم اي پدر كه در كنارِ بسترَت ...اشكِ خون از ديدِگانِ مادرم مي ريزدكربلا زنده شده در نَظَرَم ! مي بينم ...خون ز پا تا به سرِ برادم مي ريزد !از همين حالا دلِ زينب گواهي مي دهد ...ترسِ نامَحرم پس از يَلِ حرم ، مي ريزد !نَه تو هستي نَه أبالفضل و حسين و حَسنم ...كه عدو برايِ معجر ! به سرَم مي ريزد + نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۴۰۲ساعت 17:0&nbsp توسط سعید تاجیک  |  بخوانید...

امام سجاد (ع):بندِ دل خوره گره به رشته ي سجّاده اتبه فدايت ؛ به فدايِ تو و خانواده اتدل و دلبرِ حسيني ؛ ما همه ، دلداده اتنوه ي ابوترابي ؛ ما به خاك اُفتاده اتمردِ شبهايِ مناجاتي ؛ علي ابن الحسيننوه ي مادرِ ساداتي ؛ علي ابن الحسينپسرِ حسين و دامادِ حَسن هستي شمااوّلين امامِ بعد از پنج تَن هستي شمااوّلين گريه كُن، اوّلْ سينهْ زن هستي شمابي حرمْ فرزندِ شاهِ بي كفن ، هستي شماخواب ديدم حرم و صحن و سرا داري شماحوض و فوّاره و ايوانِ طلا داري شمارگِ ايرانيِ تو ؛ عزّتِ ايرانيِ ماستخانه ي مادري ات كشورِ سلمانيِ ماستوارثِ ديده ي تو ديده ي بارانيِ ماستعاشقِ صحيفه ات پيرِ خُراسانيِ ماستبه عليْ اكبرِتان رفته رجز خوانيِ مابه عمويت رفته قاسمِ...

باب الحوائج باشد و باب المراد استدر خاکِ ایران یادِگارِ او زیاد استدر کاظمینی که بُود همتایِ مشهد ...همسایه ی دیوار به دیوارِ جواد استاز دستِ زندانبانِ او ، ای دادِ بیدادبر لب رسیده جانِ او ، ای دادِ بیدادیادِ تنورِ خولی می اندازد او را ...تاریکیِ زندانِ او ، ای دادِ بیدادمعصومه را از ديدنَش مأيوس كردندزنجيرها را با تنَش مأنوس كردندهم جايِ افطاري به او ( شلاّق ) دادندهم پيشِ رويَش صحبتِ ناموس كردند !هم حُرمتِ ( یا ربّنایش ) را شکستندهم استخوانِ ( دست و پایش ) را شکستندمانندِ زینب از یهودی لطمه خوردهمِثلِ رقیّه دنده هایش را شکستندشوریده حال و تنِ پامال ، در سیَه چال ...هر شب مسیرِ روضه اش خورده به گودالدلتنگِ معصومه که می شد گریه می کرد ...با روضه ی معجر و گوشواره و خلخالوقتی که تشییعَش به یک...

ولادت امام باقر(ع):باقريّ و دوّمين محمّديتو شكافنده ي علمِ سَرمديبر همه نابغه ها ، سرآمديهمه ي ناگفته ها را بَلَديعلَّتِ اثباتِ هر فرضيّه ايصاحبِ هر حوزه ي علميّه اياي سراپا جلوه ي ابوتُرابيادِگارِ حضرتِ ( اُمُّ الكتاب )اي جوابِ هر سئوالِ بي جواباي علوم و دانشِ تو بي حسابنامِ تو شيرازه ي دفترِ علمصدفِ دانشي و گوهرِ علماي تو بر علومِ دين ، طلايه داراي تو بر پيغمبران ، آموزِگارعلم ، با علمِ تو دارد اعتبارعلم را علمِ تو كرده ( تار و مار )حِلمِ تو از جنسِ حِلمِ مجتباستعلمِ تو از مكتبِ كرب و بلاستبر تو اي اُستادِ درسِ عاشقيعاشقم با همه ي نالايقيزنده سازِ مكتبِ حقايقينورِ مذهبِ امامِ صادقيرنگ و بويِ نهضَتَت ، پيغمبريوارثِ علم و حديثِ حيدري(مغزِ بادامِ) حسين و حَسنيافتخارِ من و اَجدادِ منينُقلِ هر ...

السلام ای هادی آل عباالسلام ای نوهٔ امامرضاالسلام ای حضرت ابوالحسنای پدر بزرگِ یوسف خداای علیاکبرِ حضرت جوادای حسین کربلای سامراجامعهْکبیره ، سیدُالکریم ...هدیه شد از طرفِ شما به مادیدهای از کودکی رنج و عذابشد گرهگشای تو زهرِ جفادر حصار ظلم ، بودی روز و شب ...یاد شام و کوفه، یاد اُسَرا !بودهای در بزم ننگین شراب ...یاد عمّه زینب و رقیّههابر سر نیزه نرفته سر توپیکرت نمانده زیر دست و پاخوب شد دور از نگاه غیرتَت ...نشده ناموس تو انگشتنما ! + نوشته شده در  سه شنبه چهارم بهمن ۱۴۰۱ساعت 22:10&nbsp توسط سعید تاجیک  |  بخوانید...

آمد كه خودش جمع كند بستر خود را(شايد كه بييند خنده ي شوهر خود را )امروز كه كار خانه كرد و پخت و پز كرد ...زد شانه به زحمت گيسوي دختر خود رابانوي شكسته استخوان گفت به حيدر :تا غسل دهد با پيروهن همسر خود راپنهان ز عليّ و كودكان خود نموده ...زخم گونه و صورت و بال و پر خود راميگفت حسن جان تو دعاكن كه نبيند ...ديگر پسري نقش زمين ، مادر خود راميگفت علي خدا كند دگر نبيند ...مردي وسط مغيره ها همسر خرد را !از زينب خود خواست به جاي او ببوسد ...زير حنجر برادر بي سر خود را !با زينب خود گفت از آن شبي كه بايد ...با دست بگيرد گره معجر خرد را !ميگفت حسينم ، تو در آيينه ي مادرامروز ببين شكستن دختر خود را ! + نوشته شده در  سه شنبه ششم دی ۱۴۰۱ساعت 8:29&nbsp توسط سعید تاجیک  ...

اي زِ جمالِ مجتبي آينهوي زِ كمالِ مرتضي آينهتويي زِ حضرتِ رضا ، آينهسامره اَت زِ كربلا ، آينهوارثِ جودِ حضرتِ جوادي ...اي ( عليْ اكبرِ ) امامِ هاديدستِ من و دامنِ احسانِ تومستىِ من ، زِ ( تاكِ ) چشمانِ توروزيِ من ، زِ ( دَخلِ دُكّانِ ) توسفره ي من ، پُر شده از نانِ توگدايِ كُهنه كارِ سامرايمهلاكِ خانواده ي رضايماي حَسنِ عسگريِ نازنيناي پدرِ مهديِ پرده نشينمُبلِّغِ زيارتِ اربعينتويي ركابِ سامرا را نگينذكرِ تمامِ ( پنج شنبه هايي )امامِ مُجتبايِ سامراييضريحِ تو ، شش گوشه ي دوّمينصحن و سرايِ تو بهشتِ بَرينعرش ، زِ فرشِ حَرمت خوشه چينفرشته در صحنِ تو گوشه نشينكعبه ي حج نرفته اي ، يا حسن !تو فرق داري در حرم ...، با حسن !در طلبِ رويِ أباصالحمدربدرِ كويِ أباصالحمقتيلِ ابرريِ أباصالحمدخيلِ گيسويِ أبا...

منم و اين دلِ عاشق شده امدلِ نالايقِ لايق شده امباز لبريزِ حقايق شده اممستِ پيغمبر و صادق شده امسر سپُرده ي رييسِ مكتبمكُشته مُرده ي رييسِ مذهبمسربُلندم در پناهِ مصطفيزنده ام با صادقِ آلِ عباخانه زادم خانه زادِ كربلااعتباري دارم از امام رضادر شناسنامه ام امضايِ عليستبندِ قلبم دستِ زهرايِ عليستمصطفي آمد كه دلبري كندبر پيمبَران پيمبَري كندآمده دنيا كه سَروري كندهمه را يك تَنه حيدري كندآمده سوره ي كوثر آورَدبر تمامِ خَلق ، مادر آورَدجلوه ي جمالِ حق ، جمالِ اومظهرِ كمالِ حق ، كمالِ اوشوكتِ جلالِ حق ، جلالِ اوحَجَرُالأسودِ كعبه ، خالِ اومعنيِ صفاتِ حق ، صفاتِ اوذاتِ حق ، پنهان شده در ذاتِ اوقافله سالارِ دين ، صادقِ اورونقِ بازارِ دين ، صادقِ اومخزنُ الاسرارِ دين ، صادقِ اوناشرِ آثارِ دين ، صادقِ ...

امام حسن مجتبىٰ (ع):أيهاالكريم ؛ اي آقايِ مااوّلين بي حرمِ آلِ عباسفره دارِ سبزپوشِ فاطمهنمكِ پنجره فولادِ رضاهر چه در چنته ي اين دنيا بُوَد ...همه باشد از خزانه ي شماصُلحِ تو طلوعِ نهضتِ حسين ...تربتِ تو دارد عطرِ كربلااز همه تو مادري تري ؛ حسناز همه غريب تري ؛ يا مجتبيپاره هايِ جگرِ صد پاره ات ...ميدهد نشانيِ آن كوچه رااز كدامين روضه ات لب تر كنم ...كه نباشد روضه ات يكي دو تاهم ؛ صدا شدي مذلَّ المسلمينهم تو را بيچاره كرده طعنه هاهم ، تو در خانه ي خود بودي غريبهم تو در مسجد شنيدي ناسزاتيرباران شدنِ پيكرِ تو ...يادِ قاسم داده راهِ كربلا !از همان كوچه كه مادر را زدند ...خواهرت را ديده چشمِ بي حيامادرت...

عاقبت شد بسته بارِ سفرَمبسته شد بارِ دلِ شعله ورمیک طرف چشم انتظارم ، فاطمهیک طرف دل نگرانَم، دخترممی روم به سویِ زهرایم ولی ...من خجالت زده ی پیغمبرم !با همان خاطره ی دیوار و در ...می روم دیدنِ مُحسن پسرمترسِ آن دارم که یک بارِ دگر ...بِرِسد به کوفه پایِ دخترمگفتم عبّاسم از آن دارم هراس ...که حرامی بِرَود سَمتِ حَرمگفتم ای حسین و زینب و حَسن :می رومامّ...

شهادت امام هادی(ع):اي (جواد ) و اي ( رضايِ ) سامرااي ( حسينِ ) كربلايِ سامراهاديِ عشيره ي فاطمه اي( مرتَضايي ) مرتَضايِ سامراهست آقا ، حسنِ عسگري ات ...( اكبرِ ) تو ؛ ( مجتبايِ ) سامراسامرا كنعانِ عشق و مهدي ات ...يوسُفِ صحن و سرايِ سامرابويِ عطرِ ( جامعه كبيره ات ) ...مي رسد از جاي جايِ سامراكربلايي حرمِ ( عبدُالعظيم ) ...دارد آن حال و هوايِ سامرانَوه ي رئوفي و فرزندِ جودخانه زادم و گدايِ سامراروز و شب در حسرتِ كرب و بلا ...گريه كردي پا به پايِ سامرادر حصارِ كينه ها ، ناموسِ تو ...نشده انگشت نَمايِ سامرا !نشده قاتلِ خواهرِ شما ...تيرِ چشمِ بي حيايِ سامرا !نيست حرفِ سيلي و مُشت و لگد ...در كتابِ ماجرايِ سامرا ! + نوشته شده در  جمعه پانزدهم بهمن ۱۴۰۰ساعت 15:54&nbsp توسط&nbs...

يا جوادالائمه(ع):ماهِ مَه جبينِ همسايهپسرِ نازنينِ همسايهاى تمامِ اعتقادِ دلميا جواد اى مُرادِ دلممجتباىِ دوّمِ طاهااى رضاىِ دوّمِ زهرادلرباىِ دلبرِ ايراناو وليعهدِ حضرتِ سلطاناى جوادِ اهلبيتِ جواداى مُديرِ پنجرهْ فولاددل و دلداده ى معصومهأخوى زاده ى معصومهاى سخاوتَت أبالفضلىانتهاىِ رحمت و بذلىاى گدايت دو صد حاتمسفرِ كاظمين ميخواهمهرچه هست از شما ميخواهماربعين، كربلا ميخواهماى تو دوّمين علىْ اكبربيقرارِ روضه ى مادرواقعاً چه اكبرى هستىچون حسن، تو مادرى هستىشانه ات عصاىِ زهرا(س) نيستپيكرِ تو ارباً اربا نيست + نوشته شده در  جمعه بیست و دوم بهمن ۱۴۰۰ساعت 21:37&nbsp توسط سعید تاجیک  |  بخوانید...

یا حسن عسگری(ع):كريمِ سامرايي و گداتمسائلِ مُستمندِ يك نگاتماي حَسنِ دوّمِ آلِ علي ...يه عُمره كه اسير و مبتلاتماي عليْ اكبرِ امامِ هادي ...به نينوا قَسم كه بينواتمبدَم ولي به عشقِ مَهديِ تو ...مُعتكف...

دفن و غسل و کفن و شامِ غریبان با من ...( ای برادر تو فقط دور و برِ زینب باش )پاسخِ مَردم و اِطعامِ یتیمان با من ...( ای برادر تو فقط دور و برِ زینب باش )ناسِزا شنیدن و غربتِ حیدر با من ...( ای برادر ...

حضرت سجاد (ع):مُهر و محراب ، نمك گيرِ شمانخِ سجّاده به زنجيرِ شمادرد و ماتم شده تقديرِ شماگريه ي پيوسته شمشيرِ شمابا شما معنا شده معنايِ عشقبا تو زنده مانده كربلايِ عشقاي مناجات و دعايت بي نظيراي قنوت...

كوچه ي قلبم چراغاني شدهآسِمانِ ديده طوفاني شدهچَشمِ يعقوبِ دلم بينا شدهكوچه گردِ كوچه ي ليلا شدهرويِ دل مُهري ز عزّت زده امرويِ سينه طاقِ نصرت زده امبه هوايِ مهديِ صاحب زمان ...مرغِ جانم پر زده تا جم...

آقا بيا تصويرِ دنيا را عوض كُناي بيكران ، معنايِ دريا را عوض كُنيا واژه هايِ شعر من را زير و رو كُن ...يا حسّ و حالِ اين غزل ها را عوض كُنيا عشق را تفسير كُن ؛ اي معنيِ عشق ...يا معنيِ ( مجنون و ليلا ) را عوض كُنآه اي طبيبِ روضه هايِ فاطميّه ...حالا بيا و حالِ زهرا را عوض كُنحالِ علي بد مي شود با ديدنِ در در را عوض كُن ؛ حالِ مولا را عوض كُن...