از چراغانی و شیرینی و شربت خبرینیست که نیستاز گُل و گلاب و نُقل و طاقِنُصرت خبرینیست که نیستوایِ من که در شبِ نیمه ی شعبان هر طرف مینِگَرَم ...در حرم ، در جمکران ، مسجد و هیئت خبرینیست که نیست

عبدِ کرَمِ رقیّه باشی ، عشق استزنده ز دَمِ رقیّه باشی ، عشق استهمراهِ « أبومهدی و حاج قاسم » اگر ...یک شب حرمِ رقیّه باشی ، عشق استسوگند به عبّاس ، علمدارِ حسین :زیرِ عَلَمِ رقیّه باشی ، عشق استهر جا که نِشَستی و هر آنچه هستی ...خاکِ قدمِ رقیّه باشی ، عشق استبا شعر و ردیف و قافیه ، ای شاعر ...گر مُح...

دورىِ كرب و بلا كُشته مرافكرِ مشهدُالرّضا كُشته مرايا بيا يا اين بلا را دور كن كه فراقِ روضه ها كُشته مرا

ماها رو اینجوری امتحان نکنما بدون روضه ها دق میکنیمسوت و کورَن حَرَما مِثلِ بقیعماها داریم ای خدا دق میکنیمشبایِ مهمونیِ تو ، بدونِ ...سفره ی اشک و دعا دق میکنیماینجوری عذاب نده که از غمِ ...قم و مشهدُالرّضا دق میکنیماگه عیدِ فطرِ امسال نخونیم ...نماز و پُشتِ آقا ، دق میکنیم

لیلةُالرغائب است و ای خدا برسان آرزویِ فاطمه راامشب ای خدا برایم بِنِویساربعین زیارت کرب و بلاگُم شده در آرزوهایِ دلم ...حرم و صحن و سرایِ مجتبیٰمَردمِ ما را خودَت نجات بِده ...از گرانی ، از ویروسِ ک

ضمن عرض تسلیت ؛ تقدیم به خانواده محترم بیدمشک در دلِ شب سويِ دلبر پر كشيدسويِ آن سَرورِ بي سر پر كشيداز پرِ دامانٍ حضرتِ جواد ...تا پرِ قنداقِ اصغر پر كشيد !پير شد پيرِ حسین و عاقبت ...سويِ آن صدپاره پيكر پر كشيد بنِويسيد به سنگِ قبرِ او ...سویِ آن( غريبِ مادر ) پر كشيد

خانه زادم خانه زادم خانه زادعقل و دين و دانشم رفته به بادمانده ام حيرانِ واژه هايِ خويشمي زنم از پرده ي دل ، فريادجرعه نوشِ جامِ عشقِ اصغرمريزه خوارِ جودِ حضرتِ جوادهر دو از عشيره ي شاهِ نجفهر دو آقا

ولادت مولود کعبه :یک نفر هستی و یک دنیا سخنچه بگوید ؟ قطره از دریا ، سخنآنقَدَر بالانشینی که کسی ...نتواند گوید از شما ، سخنتو به یک شب در چهل جا بوده ایکی؟ شود حل این معمّا با سخنآنقَدَر سوادِ واژه

اي شروعِ هر شروعي را شروعوي طلوعِ هر طلوعي را طلوعاي ( قصيده ي ) پُر از ( ايجازِ ) عشق يا علي اي نقطه ي آغازِ عشقاي اَبرمَردِ حماسه سازِ عشقاي سراپايِ تو مرآتِ خداجلوه ي بي بَدَلِ ذاتِ خدااي شُكوهِ بي

تقدیم به پدران آسِمانی :شب تا به سحر ؛ علیعلی میگویمبا دیده ی تر ؛ علیعلی میگویمحالا که پدر نیست کنارم ، قطعاً ...من جایِ پدر ؛ علیعلی میگویم

تقدیم به پدران و مادران آسِمانی:پدرم بود که ذکرِ بی عدد ، یادم دادپدرم بود که ( اللهُ الصّمد ) یادم دادمادرم داد به من شیرِ محبّتِ حسینپدرم بود که ( یاعلی مدد ) یادم داد

فَلق در قابِ تاریکِ شَفق ، گیرقلم بر رویِ صفحه ورق ، گیرهمیشه روزِ زن کادویِ سنگینولی روز پدر ، شورت و عرقگیر

عمه سادات :سر بريده يوسُفِ كنعانِ من ...عاقبت بر لب رسيده جانِ منسويِ من آمده پيكِ اَجلَمكهنه پيراهن بُود در بغلَمباده ي وصلِ تو را سر مي كِشمتشنه لب به سويِ تو پَر مي كِشميادِ تو اي پسرِ ابوتُراب ...

باز با روضه ي زينب همه جا ريخت بههمآسِمان تيره شد و حالِ هوا ريخت به هملحظه ي آخرِ عُمرَش ؛ دلِ زارِ او را ...كُهنه پيراهنِ شاهِ سر جدا ريخت به همهر بلايي به سرَش آمده با خود گفته

منشِ مَردمِ کوفه به خدا در ما نیستآی مردم بنویسید ، علی تنها نیستآن دیاری که علی سر به لب چاه گذاشت ...به خودِ حيدرِ كرّار قسم ؛ اينجا نیستاين كه بر رویِ لب ماست ، دَم تکبیر است گرچه از جنسِ شعار ا

مصطفـایِ انقلابِ کــربلازینب ای ( ابوترابِ ) کــربلاای مفاتیحُ الجَنانِ کــربلاالسّلام ای عمّه جانِ کربلاای تمامِ عشق و احساسِ علیقـوّتِ بـازویِ عبّــاسِ علیزینب ای حُسنِ حَسن در تو عیان زینب ای زُهرۀ

نُهِ دی چون روز و فتنه چون شب استنُهِ دی گویایِ صدها مَطلَب استلشگری که نُهِ دی حاضر شده ...لشگرِ فداییانِ زینب است

نُهُمِ دی ، لطفِ حق حواله شدفتنه زیرِ پایِ ما مُچاله شدکوریِ چشمِ همهْ فتنه گَران ...نُهُمِ دیماهِ ما ( دَه ساله ) شد

زينب اي پيغمبرِ كرب و بلااي حسينِ دوّمِ آلِ عبادوّمين فاطمه ي شيرِ خداهمه ي حُسنِ امامِ مجتبیٰاي نگينِ حلقه ي عشقِ حسينسفره دارِ بزمِ بينُ الحرمينهم خديجه هم پيمبر ، زينبيستكوثر و ساقيّ كوثر ، زينبي

یک لحظه ز عُمرِ شبِ یلدا شده باعث ...تا صبح ، سرِ راهِ عبورَش بنِشینیمچارده قرن ز یلدایِ فِراقَش طی شد ...یک شب نشد از شوقِ ظهورَش بنِشینیم