مسلمیه

آهِ من ، کاش رسد به محضرت ، کوفه میا

میدهم تو را قسم به مادرت ، کوفه میا

مَردمی که نمکِ علی بُود در خونِشان ...

کینه دارند از تو و از پدرت ، کوفه میا

نامه ها را تا زدند و عهد و پیمان شکنان ...

همه در فکرِ بُریدنِ سرت ، کوفه میا

تا ز تیغ و نیزه و شمشیرهایِ کوفیان ...

پاره پاره نشده بال و پرت ... ، کوفه میا

حرمله ، تیرِ سه شعبه ، حنجرِ شیرخواره ات ... !

رحم کُن تو بر علیِّ اصغرت ، کوفه میا

هر جوانی در خیالَش گوییا که میکِشد ...

نقشۀ قتلِ علیِّ اکبرت ، کوفه میا

ماجراهایِ پس از عبّاس را مُرور کن

... تا نیفتاده ز پا ، دلاورت ... ، کوفه میا

بی وفایی جایِ خود ، صحبتِ بی حیایی اَست

رحم کُن مولایِ من بر خواهرت ، کوفه میا !

پنجه ها ، در انتظارِ معجر و گوشواره هاست

لااقل با آن سه ساله دخترت ، کوفه میا

تا که غارت نشود ای قافله سالارِ عشق ...

پیرهن و عمّامه و انگشترت ، کوفه میا

************